Έχουν περάσει πολλά χρόνια από την πρώτη φορά που ακούσαμε για το σενάριο της πίστας στην Πελοπόννησο. Πάνω από δύο δεκαετίες μετράει η προσπάθεια της δημιουργίας πίστας στη Χαλανδρίτσα μαζί με τις πίστες που κατά καιρούς ΘΑ γίνονταν σε πολλά μέρη της Ελλάδας.

Το αρχικό σχέδιο αφορούσε την κατασκευή του «Αυτοκινητοδρομίου Πάτρας» στη θέση Ρέντες, κοντά στη Χαλανδρίτσα.

Τα βασικά χαρακτηριστικά του σχεδίου ήταν:

  • έκταση περίπου 930–1.200 στρεμμάτων (ανάλογα με τη φάση της μελέτης),
  • πίστα περίπου 4,8 χιλιομέτρων,
  • προδιαγραφές που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν διεθνείς αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας,
  • εγκαταστάσεις για καρτ, κέντρα εκπαίδευσης οδηγών, εμπορικές χρήσεις και εκδηλώσεις.

Υπήρχε μεγάλος ενθουσιασμός ότι το σχέδιο θα προχωρούσε με τους πολιτικούς και τον κόσμο της περιοχής να θέλουν το έργο, προσβλέποντας σ' αυτό ευκαιρίες ανάπτυξης.  Τα λόγια ενός πολιτικού στις απονομές του Ράλλυ Αχαιός του 2007, ότι «το πολύ σε ένα χρόνο θα γίνονται αγώνες στη Χαλανδρίτσα…» φυσικά δεν τα πίστεψε κανείς παριστάμενος, υπήρχε ωστόσο αισιοδοξία ότι κάτι, κάπως, κάποτε, θα προχωρήσει.

Το έργο πήρε σημαντική ώθηση την περίοδο 2011-2013 όταν εγκρίθηκε ως ιδιωτική επένδυση μέσω του Αναπτυξιακού Νόμου.

  • ο συνολικός προϋπολογισμός υπολογιζόταν περίπου στα 95 εκατ. ευρώ,
  • προβλεπόταν σημαντική κρατική επιχορήγηση,
  • η εταιρεία «Αυτοκινητοδρόμιο Πάτρας Α.Ε.» θα αναλάμβανε την ανάπτυξη του έργου,
  • το χρονοδιάγραμμα προέβλεπε ολοκλήρωση εργασιών μέσα σε περίπου τρία χρόνια.

Τότε ήταν που ήρθε η οικονομική κρίση και  όλα τα σχέδια έμειναν στο συρτάρι καθώς η χρηματοδότηση «πάγωσε».

Το έργο δεν προχώρησε ποτέ και οι βασικοί λόγοι ήταν :

  • η οικονομική κρίση από το 2010 και μετά,
  • η δυσκολία εξεύρεσης ιδιωτικών κεφαλαίων,
  • οι πολύ υψηλές απαιτήσεις για μια πίστα διεθνών προδιαγραφών (γιατί θέλουμε και F1, όχι ότι να ναι...)
  • η αβεβαιότητα για τη βιωσιμότητα μιας τόσο μεγάλης επένδυσης στην Ελλάδα.

 Γιατί  άλλο πράγμα είναι η κατασκευή μιας πίστας που πληροί τεχνικές προδιαγραφές για Ελληνικούς αγώνες, άλλο η δημιουργία προϋποθέσεων για Ευρωπαϊκούς ή διεθνείς αγώνες και άλλο η φιλοξενία ενός Grand Prix της Formula 1, όπως αρέσκονται να λένε οι τίτλοι των άσχετων site και καναλιών που ασχολούνται με το θέμα.

Η πρόσφατη ανακοίνωση του Μάριου Ηλιόπουλου ότι απέκτησε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών, έφερε χαμόγελο και αισιοδοξία στους φίλους του Motorsport.

Άνθρωπος των αγώνων που ξέρει καλά το αντικείμενο και άνθρωπος των επιχειρήσεων με πορεία μακρά και επιτυχημένη σε διάφορους τομείς. Σίγουρα δεν είναι τυχαία η επιλογή του, ούτε επενδύει για να ακουστεί το όνομα του, δεν το έχει ανάγκη άλλωστε.

Αν κάτι μπορεί να προχωρήσει στο θέμα «Χαλανδρίτσα» είναι σίγουρα τώρα που ένας ισχυρός επιχειρηματίας και πρωταθλητής είναι στο τιμόνι της προσπάθειας.

Σύμφωνα με  σχετικά δημοσιεύματα:

  • η επένδυση εκτιμάται πλέον ότι θα ξεπεράσει τα 100 εκατ. ευρώ,
  • γίνεται λόγος για αξιοποίηση μεγαλύτερης έκτασης (περίπου 1.200 στρέμματα),
  • στόχος δεν είναι μόνο η δημιουργία μια αγωνιστικής πίστας αλλά  ένα σύγχρονο αυτοκινητοδρόμιο διεθνών προδιαγραφών που θα λειτουργεί και ως  ένας πολυχώρος μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Ένα έργο που όταν ολοκληρωθεί, θα πρόκειται για:

  • το μεγαλύτερο αυτοκινητοδρόμιο της χώρας,
  • σημαντική υποδομή για ελληνικούς και διεθνείς αγώνες,
  • χώρο δοκιμών αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών,
  • κέντρο οδηγικής εκπαίδευσης και διοργάνωσης  track days,
  • πόλο τουρισμού και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων για τη Δυτική Ελλάδα.

Η πραγματική πρόκληση πλέον δεν είναι τόσο η μελέτη της πίστας όσο η εξασφάλιση της χρηματοδότησης, η ολοκλήρωση των αδειοδοτήσεων και η δημιουργία των συνοδευτικών υποδομών (προσβάσεις, ξενοδοχεία, υπηρεσίες), που είναι απαραίτητες για να λειτουργήσει ως διεθνής προορισμός.

Προς το παρόν δεν υπάρχουν δημόσιες ανακοινώσεις που να επιβεβαιώνουν ότι έχουν ολοκληρωθεί όλες οι απαιτούμενες αδειοδοτήσεις  και χρονοδιάγραμμα για την έναρξη και περάτωση των εργασιών.
Αρκούμαστε λοιπόν στις ανακοινώσεις για επανεκκίνηση του έργου με την ελπίδα και την ευχή  να γίνει πραγματικότητα.